بار الها!

فرمودی:"اندکی‌ عاشقانه تر زیر باران رحمتم صبوری کن، ابر را بوسیده‌ام تا بوسه‌ بارانت کند"

ای صابر!

تو نیز، لختی بی‌ تابی‌ام را تاب آور تا بخارِ خونِ جاریِ عشق، در واپسین لحظاتِ پروازِ ققنوسِ وجود ، لبانت را لمس کند و نوایت را به گلوگاهم برساند ، آنگاه ، همنوا و همنفس ، پژواک صدای عشقمان را در عرش خدائی ات ، به زیبایی‌ نغمه "فتبارک الله احسن الخالقین" طنین انداز ساز و در این فنا سرِ جوز عشق را نیز، به ادای خون بهایم، بپران تا آخرین قربانی وحدانیتت باشد.

کتاب "حق نامه" فصل "نمازها و نیازها" اثر مریم داوری فر....سّر الخفی / شهریور ۹۰